Bijna een jaar na het overlijden van haar dochter Louise (31) doet Patty (62) voor het eerst haar verhaal. Louise, een jonge Gentse kunstenares vol levensvreugde, kwam om het leven bij een ongeval op de stadsring van Gent. Haar laatste schilderij maakte ze op haar 31ste. «Ik kan nog altijd niet naar haar foto kijken. Naar haar schilderijen wél», zegt Patty.
De nacht van het ongeval staat Patty nog helder voor de geest. Om 3 uur 's nachts stonden drie politieagenten voor haar deur. Haar eerste gedachte was: «Is het voor mijn zoon of mijn dochter?» Het ging om Louise. Wat volgde, was een periode van rouw en verwerking die Patty nu voor het eerst openbaar maakt.
Louise wordt beschreven als een beloftevolle kunstenares. Ze woonde en werkte in Gent, waar ze schilderijen maakte. Haar moeder vertelt dat ze nog altijd moeite heeft met het bekijken van foto's van haar dochter, maar dat de schilderijen een andere uitwerking hebben. «Naar haar schilderijen wél», klinkt het. De kunstwerken bieden haar troost en houden de herinnering aan Louise levend.
De plek van het ongeval, de Dampoort in Gent, is voor Patty een beladen locatie geworden. «Ik begin al te beven als ik aan de Dampoort kom, ik zal die plek altijd vermijden», zegt ze. De stadsring van Gent, waar het ongeval gebeurde, is een drukke verkeersader. Voor Patty is de Dampoort nu een symbool van het verlies van haar dochter.
Het verhaal van Patty verschijnt bijna een jaar na de feiten. Ze vertelt over de nacht van het ongeval en over alle dagen daarna. De rouw om een kind is een thema dat vele families in België raakt. Patty hoopt met haar verhaal andere nabestaanden een stem te geven en het taboe rond verlies bespreekbaar te maken.
Louise liet een oeuvre na van schilderijen die ze in haar korte leven maakte. Haar moeder bewaart die werken als een tastbare herinnering. De schilderijen zijn voor Patty een manier om verbonden te blijven met haar dochter, ook al blijft het bekijken van foto's moeilijk. Het verlies van een kind is een proces dat nooit volledig voorbijgaat, zegt Patty.
De Gentse kunstenares wordt herdacht door haar familie en vrienden. Haar werk blijft bestaan, ook al is zij er niet meer. Voor Patty is dat een troost: de schilderijen van Louise blijven, net als de herinnering aan wie ze was.