In de Tuileries-tuin in Parijs heeft Jonathan Anderson zijn nieuwste collectie voor Dior gepresenteerd. De show voelde als een evenement, met een catwalk over een vijver, omringd door bomen die 's nachts uit het water waren gehaald en een magische mist die eromheen wervelde. De bomen krijgen na de show een nieuwe plek elders in de tuinen.
Anderson, die nu een jaar aan het roer staat bij Dior, omschreef zijn opdracht vooraf als «I want to land on a vibe». Hij sprak met de intensiteit van een advocaat die zijn pleidooi houdt over chiffon en knopen, terwijl hij door zijn haar woelde alsof zijn hoofd elk moment kon barsten van ideeën. De vibe kwam tot landing: de collectie voelt als een delicate herlezing van een van de favoriete thema's van oprichter Christian Dior, met een vleugje ruwheid die de perfectie van een bloementableau doorbreekt.
De ontwerper combineerde Austen-romantiek met chique streetwear. Lichte organza jacks en minirokken als chiffon bloemblaadjes sierden de catwalk. Anderson putte naar verluidt uit een oud tijdverdrijf van Chinese literati en dook in de archieven van Dior. Het resultaat: zeer lichte tailleurs, chiffon bloemblaadjes en stoffen die eruitzien alsof ze al geleefd hebben. Die imperfectie is precies waar de schoonheid zit, aldus de ontwerper.
De show betekende een gedurfde stap weg van de vaste merkidentiteit van Dior. Sinds zijn aantreden heeft Anderson de koers van het huis verlegd, en deze collectie bevestigt die richting. De setting in de Tuileries, met de uit het water gehaalde bomen en de kunstmatige mist, droeg bij aan de cinematografische grandeur. Het deed denken aan de norm die Christian Dior zelf in 1947 zette met zijn New Look, die wereldwijd voorpagina's haalde.
Met de financiële slagkracht van eigenaar LVMH kon Anderson een show neerzetten die verder gaat dan alleen kleding. De combinatie van romantische elementen en streetwear-getinte stukken sluit aan bij een bredere beweging in de mode, waarin luxehuizen zoeken naar een nieuwe balans tussen erfgoed en hedendaagse cultuur. De reacties op de collectie waren positief: de delicate benadering van organza en chiffon werd geprezen, net als de moed om de perfectie los te laten.
Voor Dior is de vraag nu hoe deze koers zich verder ontwikkelt. Anderson lijkt met zijn aanpak een publiek te willen aanspreken dat zowel oog heeft voor vakmanschap als voor een eigentijdse, wat ruwere esthetiek. De show in Parijs maakte in ieder geval duidelijk dat hij niet bang is om de traditie van het huis te herinterpreteren.