De zorgen op de financiële markten zijn deze week verschoven van inflatie naar de stijgende rentes en de oplopende begrotingstekorten van landen. Vooral het groeiende rentegat tussen sterke en zwakke economieën wordt als een risico gezien voor de stabiliteit van de eurozone. Dat blijkt uit de stemming op de beurzen, waar beleggers hun aandacht verlegden van de nasleep van de energiecrisis naar de oplopende kosten van staatsschuld.
De kans op nieuwe renteverhogingen door centrale banken is afgenomen, wat vrijdag zorgde voor een positieve afsluiting van de handelsweek. Toch blijft het onderliggende probleem bestaan: landen die hun begrotingen niet op orde krijgen, zien hun rentelasten oplopen en raken verder achterop bij landen met gezonde financiën. Dat verschil in rente tussen sterke en zwakke landen wordt door analisten aangeduid als een groeiend risico voor de economische stabiliteit.
De gevreesde tweede-ronde-effecten van de hoge inflatie — loonstijgingen die de prijzen verder opdrijven — zijn vooralsnog niet zichtbaar in de cijfers. Dat neemt niet weg dat de markten nerveus reageren op de oplopende rentes. Beleggers lijken zich minder zorgen te maken over de inflatie zelf dan over de vraag of overheden hun schulden nog wel kunnen dragen tegen de huidige rentetarieven.
De verschuiving in de aandacht van inflatie naar begrotingsrisico's markeert een nieuwe fase in de economische onzekerheid. Waar eerder dit jaar de energieprijzen en de inflatiecijfers de boventoon voerden, staat nu de houdbaarheid van de overheidsfinanciën centraal. Het rentegat tussen landen als Duitsland enerzijds en landen met hoge schulden zoals Italië anderzijds is een graadmeter geworden voor het vertrouwen in de eurozone.
Voor beleggers betekent dit dat de risico's niet langer alleen uit de inflatiehoek komen, maar ook uit de hoek van de staatsfinanciën. De positieve afsluiting van vrijdag laat zien dat de markten enige opluchting voelen nu de druk van nieuwe renteverhogingen lijkt af te nemen. Of dat vertrouwen standhoudt, hangt af van de vraag of landen hun begrotingen weten te herstellen en het rentegat niet verder laat oplopen.