Bart De Pauw staat opnieuw alleen op de planken met 'De Stoute Bart De Pauw Show', zijn tweede solotheatervoorstelling. Wie op basis van de titel een avond vol gedurfde humor verwacht, komt bedrogen uit. De voorstelling is helemaal niet zo stout als het opschrift doet vermoeden. De Pauw rekent er nogal flauw af met een paar 'vijanden', drijft de spot met woke op een manier die zelfs Bart De Wever wellicht slap zou vinden, en lacht vooral voorzichtig met zichzelf.
De meest hilarische en tegelijk meest gedurfde zelfkritiek in de show is het opvoeren van 'De man van Melle'. Dat typetje is inmiddels dertig jaar oud, maar krijgt in de nieuwe voorstelling een verrassende lading. Pas nu beseft het publiek hoeveel dat personage gemeen heeft met de echte Bart De Pauw. Het is een moment waarop de voorstelling even boven zichzelf uitstijgt en de zelfspot scherper is dan de grappen over anderen.
De teneur van de show is er een van iemand die zijn scherpste jaren achter zich heeft. De vrijheid en blijheid van zijn beste jaren zijn eruit, zo luidt de vaststelling. Waar De Pauw ooit bekendstond om zijn ongeremde en snedige humor, kiest hij nu voor een voorzichtiger register. De afrekeningen met 'vijanden' blijven hangen in flauwe steken, en de spot met woke mist de scherpte die je van een 'stoute' show zou verwachten.
De voorstelling past in een bredere beweging waarin De Pauw zijn publiek opnieuw zoekt na een turbulente periode. De reacties op zijn comeback zijn verdeeld. Een recensie in een andere krant noemt de grappen over influencers, woke en mannen die koken en kent slechts twee sterren toe: De Pauw weet waar zijn nieuwe kudde het liefst graast, maar de voorstelling overtuigt niet over de hele lijn.
Ook collega Xander De Rycke liet zich niet onbetuigd. Hij sloeg scherp terug naar De Pauw met de woorden: «In tegenstelling tot jou sta ik niet graag onaangekondigd aan iemands deur». Die uitspraak verwijst naar de controverse rond De Pauw, die jarenlang het nieuws beheerste en uiteindelijk leidde tot zijn terugtrekking uit het publieke leven. De reactie van De Rycke maakt duidelijk dat de kwestie nog niet volledig verwerkt is in de Vlaamse mediasector.
De Pauw zelf lijkt in zijn nieuwe show vooral op zoek naar een veilige plek voor zijn publiek. De voorstelling is geen breuk met het verleden, maar eerder een voorzichtige herpositionering. De man van Melle dient daarbij als spiegel: een typetje dat ooit louter komisch was, maar nu een ongemakkelijke waarheid blootlegt over de artiest zelf. Het publiek beseft pas gaandeweg de voorstelling hoeveel van dat personage in de echte Bart De Pauw is blijven hangen.
Of 'De Stoute Bart De Pauw Show' daarmee een geslaagde comeback is, blijft een open vraag. De voorstelling levert momenten van herkenning en zelfspot op, maar mist de durf en de vrijheid die De Pauw in zijn beste jaren kenmerkten. Wie hoopte op een daverende terugkeer, krijgt eerder een ingetogen zoektocht naar een nieuwe toon. De man van Melle blijft daarbij het meest memorabele moment — niet omdat hij stout is, maar omdat hij confronterend eerlijk is.