Sahin Yildirim (39) zet zich in voor kinderen die in het leven achterstaan. Hij weet uit eigen ervaring hoe belangrijk het is om kansen te krijgen. Als zoon van een gastarbeider leerde hij dat zijn vader veertig jaar geleden alleen van Turkije naar Nederland reisde om hier werk te vinden. Die kans greep hij aan om anderen vooruit te helpen.
Yildirim werd als kind gepest vanwege zijn afkomst. Dat weerhield hem er niet van om door te zetten. «Daarom zet ik door», zegt hij. Zijn vader Ahmet (63) kwam in de jaren tachtig naar Nederland. Het gezin bouwde hier een bestaan op, maar de weg naar kansen was niet vanzelfsprekend. Yildirim ondervond aan den lijve hoe belangrijk het is dat kinderen de ruimte krijgen om zich te ontwikkelen, ongeacht hun achtergrond.
Inmiddels richt hij zich op kinderen die het moeilijker hebben dan hij destijds. Hij wil hen dezelfde kansen bieden die hij zelf ooit kreeg. Dat doet hij door zich actief in te zetten voor jongeren die achterblijven, bijvoorbeeld op school of in hun vrije tijd. Zijn eigen ervaringen met pesten en met het opgroeien in een gezin van gastarbeiders vormen daarbij de drijfveer.
Het verhaal van Yildirim past in een breder beeld van kinderen van gastarbeiders die in Nederland een plek hebben gevonden en nu iets terugdoen voor de samenleving. Hun ouders kwamen naar Nederland om te werken, vaak in de industrie of de haven. De tweede generatie groeide op tussen twee culturen en kreeg te maken met vooroordelen. Yildirim is een van hen die de opgedane ervaring inzetten om anderen vooruit te helpen.
Hij benadrukt dat het niet alleen gaat om het bieden van praktische hulp, maar ook om het geven van vertrouwen. Kinderen die achterstaan hebben vaak het gevoel dat ze er niet bij horen. Door hen te laten zien dat er mensen zijn die in hen geloven, hoopt Yildirim dat zij dezelfde veerkracht ontwikkelen die hij zelf nodig had om door te zetten.
Zijn inzet is geen geïsoleerd initiatief. In Den Haag en daarbuiten zijn er meer mensen die zich vrijwillig inzetten voor kinderen die extra ondersteuning nodig hebben. Yildirim doet dat vanuit zijn eigen ervaring, zonder grote woorden. «Daarom zet ik door», vat hij zijn motivatie samen. Voor hem is het duidelijk: de kansen die hij kreeg, wil hij doorgeven aan een nieuwe generatie.