Ron de Wolf (61) uit Grootebroek rijdt al zeventien jaar in dezelfde Toyota Prius III. De teller staat inmiddels op 325.000 kilometer, maar van een afscheid wil de eigenaar nog niets weten. «Ik ben pas halverwege», zegt hij. Een uitgebreide keuring bij Carrec moet uitwijzen hoe goed de hybride er na al die jaren nog aan toe is.
De Prius was bij zijn introductie in 1997 een regelrechte sensatie vanwege zijn afwijkende aandrijflijn. De eerste generatie was een sedan met een wat ongemakkelijk design, maar met de komst van de Prius II in 2004 begon het echte succes. Toyota verdubbelde in 2005 de productie en voerde in 2006 een eerste facelift door. In 2009 verscheen de Prius III, scherper getekend en met een krachtigere aandrijflijn. Importeur Louwman wist destijds zelfs een bpm-subsidie voor Prius-kopers los te peuteren bij de Nederlandse overheid.
Ron reed eerst een Prius II als leaseauto en waardeerde vooral de automaat. Toen hij tweeënhalf jaar later van baan veranderde en geen leaseauto meer kreeg, besloot hij zijn Prius III over te nemen. «Op de laatste dag van het jaar 2011 nam ik de Toyota over voor 17.500 euro», vertelt hij. «Tot op de dag van vandaag heb ik daar geen spijt van.»
Keurmeester Joep Schuurman van Carrec neemt de auto van bumper tot bumper onder handen. Tijdens de proefrit merkt hij op dat de Prius «zo nu en dan een beetje naar rechts trekt». Ook noemt hij de auto weinig spannend. «Ik hoop dat ik vanmiddag niet in slaap val, want dit is géén spannende auto. Maar daarvoor koop je hem natuurlijk ook niet.»
Op de brug blijkt de Toyota er beter aan toe dan veel auto's van die leeftijd. «De dorpels beginnen last te krijgen van roest. Dat is eigenlijk tot nu toe het meest serieuze aandachtspunt», aldus Schuurman. «De rest van de bodem is nog wel goed. Over het motorcompartiment niets dan lof.» Ook de wielophangingen voor en achter vragen aandacht, maar verder stelt de lijst met aandachtspunten weinig voor.
Ron onderhoudt zijn Prius al die jaren volgens het schema van de fabrikant bij Toyota-dealer Botman in Zwaag. «Ik heb tot dusver weinig gekke of vervelende dingen meegemaakt.» Eén keer dreigde het mis te gaan toen hij een brandlucht rook. De Wegenwacht stelde hem gerust: er was een dier gecremeerd op het uitlaatspruitstuk, niet een technisch mankement.
Het verbruik van de Prius III bevalt Ron nog altijd. «Eén op twintig rij ik eigenlijk het hele jaar door. Die fabrieksopgave van 1 op 25 is niet realistisch, maar dat zijn fabrieksopgaven nooit.» Met een automatische transmissie en een laag verbruik was de Prius voor hem destijds een logische keuze, mede door het scherpe leasetarief.
De Prius is inmiddels enigszins achterhaald en importeur Louwman heeft de jongste generatie zelfs uit het leveringsgamma geschrapt. Voor Ron maakt dat niets uit. Hij is van plan nog jaren door te rijden met zijn Prius III. «Ik ga voorlopig lekker door met deze auto, dat lijkt me duidelijk. Ooit wil ik wellicht iets met een wat hogere instap. Toyota of Kia, dat spreekt me het meeste aan. Maar dat kan nog wel even duren.»
De enige punten die hij zelf zou willen verbeteren aan de auto zijn het zicht naar achteren en het geluid van de cvt bij vlot optrekken. «Dat pookje is hilarisch, de rest modern», aldus de eigenaar. Met 325.000 kilometer op de klok en een keuring die weinig verontrustends oplevert, lijkt de helft van de rit inderdaad nog maar net achter de rug.