De Vlaamse regering heeft een begroting in evenwicht met een stevige sanering afgeleverd, maar het onderlinge spel tussen de drie regeringspartijen overschaduwt het resultaat. Dat schrijft politiek journaliste Isolde Van den Eynde in een analyse. «Vlaanderen mikt nog altijd op een begroting in evenwicht met een stevige sanering. Deze regering toont begrotingsernst», klinkt het. «Vlaanderen begrotingskampioen? Ja, maar ook kampioen in de eigen ruiten ingooien. Want het lelijke spel van de drie regeringspartijen overheerst het resultaat.»
De regering-Diependaele slaagde erin om een akkoord te bereiken over de begroting, ondanks eerdere spanningen. Minister-president Matthias Diependaele (N-VA) lichtte de plannen toe in zijn Septemberverklaring in het Vlaams parlement. Daarin zitten de bezuinigingen die nodig zijn om de begroting in evenwicht te brengen. Een van de maatregelen is het schrappen van 500 miljoen euro aan subsidies. Wat de impact daarvan op Brussel is, blijft voorlopig onduidelijk.
De begrotingsoefening wordt algemeen gezien als een verdienstelijke prestatie. Vlaanderen zet daarmee in op begrotingsernst en sanering, een signaal dat ook internationaal weerklank vindt. Maar de manier waarop de drie regeringspartijen met elkaar omgaan, doet afbreuk aan dat resultaat. Het gekibbel en de onderlinge schermutselingen zorgen ervoor dat het imago van daadkrachtige sanering wordt overschaduwd door politiek theater.
De Septemberverklaring van minister-president Diependaele moest duidelijkheid brengen over de plannen, maar de aanloop naar het akkoord verliep allesbehalve vlekkeloos. De regering bereikte het akkoord uiteindelijk, zij het na de nodige commotie. Dat voedt de kritiek dat de regering zichzelf in de voet schiet door het interne gekrakeel. De focus op het resultaat verdwijnt daardoor naar de achtergrond.
Voor de Vlaamse begroting is het evenwicht een belangrijk doel. De sanering moet de overheidsfinanciën gezonder maken en de geloofwaardigheid van Vlaanderen als begrotingskampioen versterken. De vraag is of dat verhaal overeind blijft nu de onderlinge verdeeldheid zo zichtbaar is. Critici wijzen erop dat de regering met de sanering weliswaar een serieuze inspanning levert, maar dat de communicatie en de samenwerking tussen de partijen te wensen overlaten.
De impact van de subsidiebesparingen op Brussel is een van de onduidelijke punten. De Vlaamse regering schrapt 500 miljoen euro aan subsidies, maar welke projecten en instellingen dat precies treft, moet nog blijken. Voor Brussel, waar Vlaamse en federale bevoegdheden elkaar raken, kan dat gevolgen hebben. De komende weken zal duidelijk worden hoe de besparingen concreet worden ingevuld.
De politieke analyse van Van den Eynde legt de vinger op de wonde: de regering toont begrotingsernst, maar het interne spel ondermijnt de boodschap. De drie regeringspartijen lijken elkaar vooral te willen aftasten en afrekenen, wat het resultaat geen goed doet. De begroting is dan misschien wel in evenwicht, het politieke evenwicht binnen de coalitie is dat minder.
Het is nu aan de regering om de focus terug te brengen naar de inhoud. De Septemberverklaring en het begrotingsakkoord bieden daarvoor de basis. Of de kiezer en de oppositie dat ook zo zien, is een andere vraag. De komende parlementaire debatten zullen uitwijzen of de regering erin slaagt om het verhaal van begrotingsernst te laten primeren op het onderlinge gekibbel.