Miro Ok, een tienjarige schaker uit België, neemt volgende week deel aan het wereldkampioenschap schaken in het Spaanse Roquetas de Mar. Hij is tweevoudig Belgisch jeugdkampioen en droomt van internationale roem. Maar de weg naar de wereldtop is duur: zijn moeder betaalt jaarlijks ongeveer 30.000 euro aan zijn schaakcarrière, grotendeels uit eigen zak. Dat komt vooral doordat schaken in België niet als sport wordt erkend.
De financiële last is een direct gevolg van het statuut van schaken. Omdat de discipline niet als sport wordt beschouwd, kan het gezin geen beroep doen op de gebruikelijke ondersteuning die andere sporters wel krijgen, zoals subsidies, sponsors of fiscale voordelen. De moeder van Miro trekt daarom aan de alarmbel. «Wij betalen elk jaar 30.000 euro aan de schaakcarrière van onze zoon, vooral omdat schaken niet als sport erkend wordt», zegt ze. Ze hoopt dat haar zoon op het WK kan schitteren, maar wijst erop dat de financiële drempel voor Belgische schaaktalenten erg hoog is.
Miro is een uitzonderlijk talent. Op zijn tiende heeft hij al twee Belgische jeugdtitels op zak en mag hij zijn land vertegenwoordigen op het WK. Dat brengt niet alleen sportieve druk met zich mee, maar ook een aanzienlijke kostenpost. Reizen, verblijf, inschrijvingsgelden, training en begeleiding lopen jaarlijks op tot tienduizenden euro's. Voor veel gezinnen is dat onbetaalbaar, waardoor Belgisch schaaktalent vaak niet de kansen krijgt die het verdient.
De oproep van de familie Ok is niet nieuw. Al langer klinkt in schaakkringen de vraag om de denksport officieel als sport te erkennen. Dat zou niet alleen financiële steun mogelijk maken, maar ook de maatschappelijke waardering voor de discipline vergroten. Voorstanders wijzen erop dat schaken net als andere sporten jarenlange training, strategisch inzicht en mentale weerbaarheid vereist. Tegenstanders zien het vooral als een denkspel zonder fysieke component.
Voor Miro zelf staat er volgende week meer op het spel dan alleen een titel. Het WK in Roquetas de Mar is een kans om zich te meten met de wereldtop in zijn leeftijdscategorie. Zijn deelname is nu al een opsteker voor het Belgische schaken, dat internationaal vaak onderbelicht blijft. Maar zonder structurele erkenning en ondersteuning blijft de weg naar de top voor jonge talenten een dure aangelegenheid.
De discussie over de erkenning van schaken als sport raakt breder dan alleen de familie Ok. In verschillende Europese landen geniet schaken wel een sportstatuut, wat leidt tot meer financiering en betere begeleiding. België hinkt daarin achterop. De vraag is of de prestaties van jonge schakers zoals Miro uiteindelijk ook in België tot een herziening van het statuut zullen leiden. Voorlopig blijft het voor het gezin een financiële inspanning die het volledig zelf draagt.
Miro hoopt in Spanje zijn beste schaak te laten zien. Zijn moeder blijft ondertussen pleiten voor een bredere erkenning. «Het is tijd om schaken als échte sport te erkennen», klinkt het. Of die oproep gehoor vindt, zal moeten blijken. Wat vaststaat, is dat Miro volgende week België vertegenwoordigt op het hoogste jeugdniveau, met een rugzak vol talent en een gezin dat diep in de buidel tast om die droom waar te maken.