Bij elke renovatie komt vroeg of laat hetzelfde probleem naar voren: de hoek. De perfecte subwaytegel, de juiste voegkleur en de gewenste glans zijn gekozen, maar bij een muurrand of een douchebank duikt onvermijdelijk een metalen afwerkprofiel of een zaagsnede op die nooit helemaal goed uitkomt. Die zichtbare naad waar twee betegelde vlakken elkaar onder een hoek ontmoeten, is nu precies het probleem dat drie Nederlandse industrieel ontwerpers wilden oplossen.
Arnout Visser, Erik Jan Kwakkel en Peter van der Jagt schetsten het idee al in de jaren negentig en werkten het jarenlang verder uit voordat ze in 2010 hun merk DTILE lanceerden. Hun aanpak was niet gericht op een nieuw glazuur of een trendy vorm, maar op de overgang zelf. In plaats van platte tegels te maken en hoeken, randen en rondingen over te laten aan de installateur, ontwierpen ze die verbindingsstukken vanaf het begin als onderdeel van het systeem.
De collectie omvat gebogen stukken, hoekstukken, randstukken en speciale overgangstegels waarmee een betegeld oppervlak om een driedimensionale vorm heen kan lopen zonder één afwerkprofiel of zichtbare naad. Een betegelde bank loopt zo vloeiend over in een betegelde muur, en een plank groeit direct uit het oppervlak, in hetzelfde materiaal, zonder kitlijn die aangeeft waar het ene vlak eindigt en het andere begint. Daarnaast zijn er utility-tegels die plaats bieden aan haken, ventilatieroosters, stopcontacten en kleine lades, waardoor de praktische elementen van een badkamer of keuken opgaan in hetzelfde doorlopende oppervlak als de decoratieve tegel zelf.
Wat het systeem bijzonder maakt, is niet zozeer de ronding, maar de terughoudendheid achter het ontwerp. Veel innovatieve tegelproducten leunen op opvallende glazuren of nieuwe vormen om hun prijs te rechtvaardigen. DTILE draait juist om het wegnemen van elementen: het verwijderen van de visuele ruis van afwerkprofielen, de onhandige voeglijnen waar twee tegelbanen onder een hoek samenkomen en de kleine compromissen die elke tegelzetter stilzwijgend accepteert. Dat is een lastiger probleem om op te lossen dan een mooi patroon, en het getuigt van een geduld dat zelden voorkomt in een categorie die vooral concurreert op kleurstellingen en sfeerbeelden.
Het systeem past bovendien bij de manier waarop veel mensen tegenwoordig renoveren. Open rekken, gebogen wastafels, geïntegreerde nissen en de hele esthetiek van rustige luxe die de afgelopen jaren de designmedia domineerde, zijn allemaal afhankelijk van oppervlakken die naadloos ogen. Een afwerkprofiel doorbreekt dat effect onmiddellijk. DTILE levert in feite de illusie die hoogwaardige ontwerpers tot nu toe moesten nabootsen met dure maatwerkmeubelen en plaatmateriaal. Als een dergelijk systeem zijn weg vindt naar meer badkamerrenovaties, zou dat kunnen veranderen hoe aannemers prijzen berekenen voor werk met rondingen of hoeken, omdat de omweg geen omweg meer is.
Het drietal bleef niet bij het ontwerp alleen. Ze bouwden een eigen fabriek in het Nederlandse Velp, met een hogedruk keramische pers waarmee ze deze onregelmatige vormen op een schaal kunnen produceren die een klein ontwerpstudio normaal gesproken niet aankan. Die beslissing om zelf te produceren is mede de reden dat het product inmiddels naar meer dan vijftig landen wordt verscheept, in plaats van een slim concept in een designportfolio te blijven. Veel goede ideeën sneuvelen in de prototypefase omdat niemand zich aan de productie wil wagen. Dit systeem overleefde die fase, en die vasthoudendheid is minstens zo indrukwekkend als de tegels zelf.
Dat betekent niet dat DTILE binnenkort in de plaatselijke tegelwinkel ligt. Specialistische systemen als dit komen in de Verenigde Staten doorgaans eerst terecht bij architectenbureaus en boetiekimporteurs, lang voordat ze de grote bouwmarkten bereiken, als ze dat al ooit doen. Maar het onderliggende idee, dat de lelijkste en meest gecompromitteerde delen van een bouwproject net zoveel designaandacht verdienen als de delen die iedereen fotografeert, is het overwegen waard. De hoeknaad is zo oud als het tegelen zelf. Dit is het eerste systeem dat er daadwerkelijk een einde aan maakt.