Het bijgeloof van «hout vasthouden» krijgt een digitaal verlengstuk. Het project Knock On Wood, van de ontwerpers Shashwath Santosh en Nithin Eluvathingal, bestaat uit een fysiek klopmechanisme dat via het internet kan worden geactiveerd. Gebruikers drukken op een digitale knop in een webapp, waarna een aan een boom bevestigd toestel in real time op hout klopt. Zo blijft het ritueel mogelijk, ook wanneer er geen hout in de buurt is.
Het systeem werkt met een netwerk van machines die elk met een centrale server communiceren. Daardoor kunnen meerdere toestellen tegelijk reageren op gebruikers van over de hele wereld. Iemand in een café in Tokio kan bijvoorbeeld een klopmechanisme in Central Park in New York activeren, louter via een webbrowser. De toestellen hebben wel een wifi-verbinding nodig. Voor de opstelling in een bosrijke omgeving gebruikten de ontwerpers een draagbare wifi-hotspot om de machines met elkaar te verbinden.
Knock On Wood maakt deel uit van de doorlopende reeks Machines Responding to Superstitions. In die reeks onderzoeken Santosh en Eluvathingal alledaagse overtuigingen en rituelen met behulp van machines. Het project combineert industriële vormgeving, engineering, productie, kritisch denken en world-building. De ontwerpers vertalen een digitaal commando naar een fysieke beweging: een knop in de browser zet een mechanisch element in gang dat op een boomstam tikt. Meerdere kloppers kunnen op hetzelfde moment reageren, wat het project een collectief en wereldwijd karakter geeft.
De installatie is bewust eenvoudig gehouden. Een webapp fungeert als interface, terwijl de hardware aan een boom wordt vastgemaakt. In de getoonde visuals is te zien hoe een klopper met een band rond een stam is bevestigd, klaar om op hout te kloppen. De draagbare hotspot in de bosopstelling maakt duidelijk dat de machines ook buiten een vaste internetomgeving kunnen functioneren. Het project werd ingediend via de DIY-submissies van designplatform Designboom en is bedoeld als prototype en conceptstudie, niet als commercieel product.
De keuze voor een natuurlijke omgeving is niet toevallig. Door de machine aan een boom te bevestigen, blijft de symbolische band met het oorspronkelijke ritueel behouden. Tegelijk relativeert het project de vanzelfsprekendheid van dat ritueel: het maakt van een spontane handeling een bewuste, technologische daad. De reeks Machines Responding to Superstitions wil op die manier tonen hoe diep alledaagse gewoontes in ons denken verankerd zitten en hoe technologie die gewoontes kan nabootsen of versterken.
Het ontwerp roept vragen op over de rol van connected devices in ons dagelijks leven. Als zelfs een klein bijgeloof een internetverbinding en een server vereist, wordt duidelijk hoezeer digitale infrastructuur ons gedrag doordringt. Tegelijk biedt het project een speelse oplossing voor een herkenbaar probleem: wie ver van huis is en geen hout binnen handbereik heeft, kan toch het vertrouwde gebaar stellen. De machine vertaalt een abstracte wens naar een hoorbare tik, ergens aan een boom, waar ook ter wereld.