To, czy pracownica czuje się w pracy szczęśliwa, zależy w większym stopniu od relacji z bezpośrednim przełożonym niż od tego, czy pracuje z domu, czy z biura. Tak wynika z analizy odpowiedzi blisko 165 tysięcy amerykańskich pracowników, zebranych w latach 2020–2023 w bazie Payscale. Badanie przeprowadzili naukowcy zajmujący się wpływem technologii na rynek pracy wspólnie z Jasonem Schloetzerem, badaczem biznesu i rachunkowości.
Po uwzględnieniu takich czynników jak poczucie docenienia, sprawiedliwe i przejrzyste wynagrodzenie, dobry przepływ informacji, możliwości rozwoju oraz jakość relacji z menedżerem, przewaga w satysfakcji pracowników w pełni lub w większości zdalnych zniknęła. Jedyną grupą, która odczuwała nieco większe zadowolenie, były osoby pracujące czasem zdalnie — ale różnica ta była niewielka. Oznacza to, że o zadowoleniu z pracy decydują przede wszystkim czynniki obecne w miejscu pracy od lat, a nie sam format wykonywania obowiązków.
Kluczowym z tych czynników okazała się relacja z bezpośrednim przełożonym. Uczestnicy oceniali stwierdzenie «mam świetne relacje z moim bezpośrednim menedżerem» w pięciostopniowej skali. Pozytywna ocena wiązała się z wyższą satysfakcją zawodową niezależnie od trybu pracy, ale związek ten był silniejszy wśród osób pracujących na miejscu. Zdaniem badaczy wspólna praca daje więcej okazji, by skorzystać z mentoringu i wsparcia przełożonego, podczas gdy dystans może przynosić ulgę, gdy relacja układa się gorzej.
Autorzy analizy podkreślają, że powrót do biura oznacza co innego dla różnych osób. Pracownica, która ceni nieprzerwany czas w domu, może niechętnie myśleć o dojazdach. Młoda osoba ucząca się zawodu może z kolei witać z ulgą łatwiejszy kontakt z kolegami. Ktoś, kto nie lubi swojego menedżera, może odczuwać dyskomfort na myśl o spotkaniach twarzą w twarz. Te różnice wyjaśniają, dlaczego debata o pracy zdalnej wywołuje tak sprzeczne odpowiedzi.
Satysfakcja z pracy to jednak nie to samo co dobrostan. Zadowolenie z obowiązków może współistnieć z wyczerpaniem, a praca z domu — z poczuciem izolacji społecznej. Dlatego badacze osobno analizują satysfakcję, wypalenie i codzienny stres. Z danych Gallupa za 2026 rok wynika, że wysoki stres poprzedniego dnia zgłaszało 41 procent pracowników w pełni zdalnych, 46 procent hybrydowych i 46 procent pracujących na miejscu, których praca mogłaby być wykonywana zdalnie. Stres jest więc powszechny niezależnie od modelu pracy.
Przykładem zawodów, w których satysfakcja i stres idą w parze, są lekarze. W badaniu Amerykańskiego Towarzystwa Medycznego z 2024 roku około trzech czwartych ankietowanych lekarzy deklarowało zadowolenie z pracy, a niemal połowa odczuwała silny stres związany z obowiązkami, m.in. z powodu nadmiaru dokumentacji i braków kadrowych. Oznacza to, że zadowolenie i obciążenie psychiczne mogą występować jednocześnie.
Osobne badanie Gallupa na blisko 7,5 tysiąca pełnoetatowych pracowników w USA wskazuje, co najsilniej wiąże się z wypaleniem zawodowym. To niesprawiedliwe traktowanie, przytłaczające obciążenie pracą, niejasne oczekiwania, słaba komunikacja i wsparcie ze strony przełożonych oraz nierealne terminy. Praca zdalna może usuwać uciążliwy dojazd, ale utrudniać szybkie uzyskanie pomocy od współpracowników. Żaden model pracy nie rozwiąże jednak automatycznie problemu nadmiaru obowiązków ani niepewności co do oczekiwań menedżera.
Elastyczność nie przekłada się też wprost na więcej czasu z ludźmi. Z innych badań autora wynika, że wśród młodszych pracowników wykonujących zawody, które można łatwo realizować zdalnie, udział czasu wolnego spędzanego samotnie wzrósł z około 25 procent w 2017 roku do 40 procent w 2024 roku. Dla osób, które dodatkowo cały dzień pracy spędzają w pojedynkę, oznacza to mniej okazji do kontaktów społecznych zarówno w pracy, jak i poza nią.
Wniosek z tych analiz jest praktyczny: zamiast skupiać się wyłącznie na miejscu pracy, warto zadbać o jakość zarządzania, jasną komunikację i sprawiedliwe traktowanie. To one — a nie sam adres biura — najmocniej wpływają na to, jak pracownice oceniają swoją pracę i jak się w niej czują.