Een traditionele Japanse boekhandel die langzaam wordt overspoeld door neonreclames, blootliggende kabels en een robotwasbeer op het dak: dat is de Manga Shop, een nieuwe bouwset van Lumibricks. De set telt 1.699 onderdelen en kost 119,99 dollar. Het ontwerp vertrekt vanuit een herkenbaar straatbeeld — een houten winkelpui met leistenen dak en latwerkramen — en laat de toekomst binnensijpelen via de bedrading. Het resultaat is een straathoek die ergens tussen het Showa-tijdperk en een sciencefictionanime balanceert.
De Manga Shop is opgebouwd rond een verhaal. In de backstory is papieren manga bijna uitgestorven. Een verzamelaar, Eiji Fushimi, scant zeldzame volumes met een vintage oogimplantaat om de verhalen levend te houden. Hij deelt de winkel met Akira Tachibana, een geniale hacker, en Yuzu Kurose, een kantoorbediende die elk vrij moment in manga duikt. Twee interieursecties schuiven uit en onthullen een leesgang met gedrukte manga-omslagen en een vip-leesruimte op de bovenverdieping. De set sluit aan op de bestaande Izakaya-set van Lumibricks, zodat beide gebouwen één stroomvoorziening en één oplichtende straat kunnen vormen.
Visueel draait alles om contrast. Een doorschijnende rode torii-poort omlijst de ingang. Daarboven hangt een NEUVA-reclamebord waarvan het gedrukte animekunstwerk blauw en magenta oplicht. Een hoge oranje MANGA-signaalzuil klimt langs de hoek, terwijl een roze ドキドキ-neon — het Japanse klankeffect voor een jagend hart — boven de onderste dakrand hangt. Op het dak lopen rode en blauwe kabels van een schotel naar het reclamebord. De robotwasbeer ligt daar met een ventilator aan zijn arm en een mangapagina in zijn poot. Op straatniveau staan een gashapon-machine, een arcadekast, een rode lantaarn en een zwarte kat die haar voerbak bewaakt.
Cyberpunk leent al decennialang van Japan, van de Japanse reclameborden in Blade Runner tot het Neo-Tokyo van Katsuhiro Otomo in Akira. De Manga Shop draait die beweging om. Het vertrekpunt is een traditionele winkelpui; de toekomst kruipt binnen via de bedrading. De leistenen gevel, de latwerkramen en de houten dakranden zien eruit als een buurtwinkel waar je grootouders misschien nog boodschappen deden. De neon en de techniek lijken erop vastgeschroefd in plaats van erin verwerkt, en dat is precies de bedoeling. Het is een slimme vorm van wereldopbouw die het ontwerp een eigen logica geeft, verder dan alleen wat gloeiende onderdelen opstapelen.
De verlichting werkt op één USB-C-kabel of op een batterijdoos met drie AA-batterijen. Die batterijen of een stroomadapter zijn niet inbegrepen. Het bouwen vraagt geduld: in een review kreeg de set een ruwe 3 op 10 voor duidelijkheid, met onduidelijke instructies en kleine draadconnectoren als voornaamste klachten. De draden worden met een meegeleverde pincet tussen de studs geregen, en één stap vraagt om een minuscule contactstrip met koperen markeringen in de juiste richting te plaatsen. Dat is een opvallende uitzondering in een set die verder geen stickers gebruikt: 81 bedrukte onderdelen en 35 metallic gespoten onderdelen doen het werk. Reken op ongeveer acht uur bouwen.
Voor 119,99 dollar is de Manga Shop goedkoper dan de 2.227-delige Neon Tech Tower van Lumibricks, die 150 dollar kost. Wie rechtstreeks koopt, krijgt zolang de voorraad strekt een gratis microversie van 388 onderdelen van de Izakaya en de Manga Shop. Maximaal vier compatibele sets kunnen één stroomvoorziening delen, waardoor een Neoncity-straat een natuurlijke limiet heeft voor er een extra stekker nodig is. De drie meegeleverde figuren kunnen de manga waar de winkel om draait niet vasthouden — voor een zaak die aan papier is gewijd, kan niemand binnenin echt lezen.