Een route laten maken door kunstmatige intelligentie voelt handig: bestemming invoeren, duur vragen, paklijst laten genereren en vertrekken. Voor een stedentrip kan dat een prima eerste stap zijn. In de bergen is het verschil tussen een handige suggestie en een veiligheidsplan veel groter.
Dat bleek eind augustus op Mount Shasta in Noord-Californië. Drie jonge, onervaren klimmers uit Roseville begonnen aan de Clear Creek Route met een planning die uitging van ongeveer acht uur. Op 29 augustus zetten ze op ongeveer 2.560 meter hoogte een basiskamp op. De volgende ochtend vertrokken ze rond 3 uur met dagrugzakken en voedsel en water voor een relatief korte tocht.
De beklimming verliep veel trager. Lokale richtlijnen voor Mount Shasta adviseren klimmers om rond de middag om te keren wanneer de top nog niet is bereikt. Zo blijft er genoeg daglicht over voor de afdaling. De drie gingen toch door en bereikten de top pas rond 19 uur.
Daarmee begon de afdaling in het donker. Na ongeveer een uur belden ze de meldkamer van Siskiyou County om de weg te vragen. Later raakten ze van de Clear Creek Route af en kwamen ze in Mud Creek Canyon terecht. Een van de klimmers viel en blesseerde zijn knie.
De groep kon niet normaal verder en bracht de nacht door in het steile terrein. De volgende ochtend bereikten klimrangers van de U.S. Forest Service hen. Ze verleenden medische hulp en kregen ondersteuning van vrijwilligers van de lokale zoek- en reddingsdienst. Uiteindelijk kwamen alle betrokkenen veilig terug bij het beginpunt van de route.
Na afloop vertelden de klimmers dat ze voor hun route en paklijst sterk op kunstmatige intelligentie hadden vertrouwd. Het kantoor van de sheriff noemde dat een kritieke fout. Volgens de autoriteiten had het systeem veel minder eten en water aangeraden dan de groep nodig bleek te hebben toen de verwachte tocht van acht uur uitgroeide tot een meerdaagse noodsituatie.
De officiële informatie over Clear Creek maakt duidelijk waarom een eenvoudige tijdsinschatting hier misleidend kan zijn. De route geldt als de gemakkelijkste niet-technische beklimming van Mount Shasta, maar het blijft een lange dag in open bergterrein. Wie de route verlaat, kan in steilere zones met gletsjers en vallende stenen terechtkomen. Voor veel mensen is een planning over twee of zelfs drie dagen realistischer.
Voor Belgische reizigers die trektochten in de Alpen, Scandinavië of Noord-Amerika plannen, is de praktische les herkenbaar. Gebruik kunstmatige intelligentie gerust om vragen te verzamelen of een eerste lijst te maken, maar controleer route-informatie bij lokale beheerders, berghutten of rangerstations. Neem meer eten en water mee dan het ideale scenario vraagt. Zorg voor een offline kaart, een tweede navigatiemethode en warme lagen voor vertraging.
Nog belangrijker is een vooraf afgesproken omkeertijd. Wie die pas op de berg bedenkt, maakt de beslissing vaak op een moment waarop de top al dichtbij lijkt en de inspanning van de heenweg zwaar weegt.
Een goede bergdag draait niet alleen om de bestemming halen. Het gaat erom dat de planning ook blijft werken als het tempo lager ligt, het weer verandert, een telefoon uitvalt of iemand een knie bezeert. Precies die marge ontbrak op Mount Shasta.