Hyundai breidt zijn elektrische gamma uit met de Ioniq 3, een compacte vijfdeurs hatchback die het platform en de aandrijftechniek deelt met de Kia EV2. Het is de eerste pure EV die Hyundai in Europa bouwt, in de fabriek in het Turkse Izmit. Waar zustermerk Kia met de EV2 een hoge mini-SUV neerzet, kiest Hyundai met de Ioniq 3 voor een lagere hatchback. Zo willen de Zuid-Koreanen binnen hetzelfde technische concept twee verschillende kopersgroepen bedienen.
De wielbasis van 2,68 meter is een nette maat voor een compacte auto. Dat is anderhalve centimeter meer dan de Kia EV2 en zelfs negen centimeter meer dan de Volkswagen ID Polo, een belangrijke concurrent van buiten het concern. Voorin is er ook voor bovengemiddeld gebouwde bestuurders meer dan genoeg ruimte, en het stuur is over een flinke afstand axiaal verstelbaar. De zittingen zijn aan de korte kant. Achterin levert de royale wielbasis weliswaar voldoende beenruimte op, maar door de lage zitting boven de vloer maken de knieën een scherpe hoek. De hoofdruimte is beperkt: zelfs met een gemiddelde lengte zit je met je kruin tegen de hemelbekleding. De hellingshoek van de achterbankleuning is in sommige uitvoeringen verstelbaar, maar houd hem zoveel mogelijk achterover.
De bagageruimte meet boven de in hoogte verstelbare vloer 322 liter. Onder die vloer is dankzij een ruimtebesparende torsieachteras nog eens 119 liter beschikbaar, in totaal 441 liter. Dat is absoluut netjes in dit segment en compenseert het ontbreken van een frunk enigszins. Door de aflopende neus is er bij de Ioniq 3, anders dan bij de Kia EV2, geen opbergvak tussen de aandrijftechniek en de motorkap.
Het interieur is volgens Hyundai geïnspireerd op natuurlijke landschappen en Italiaans meubeldesign uit de jaren zeventig. In de praktijk overheerst een mix van verschillende plastics. Een pakjesplank over de volle breedte van het dashboard draagt bij aan een ruimtelijke beleving, wat bij compacte auto's niet onbelangrijk is. Centraal op het dashboard hangt het infotainmentscherm, met daaronder een rij fysieke knoppen voor de airconditioning.
Voor het eerst gebruikt Hyundai niet zijn eigen, alom geprezen besturingssysteem, maar Android Automotive. Waar die overstap bij andere fabrikanten een verbetering oplevert, is dat bij de Ioniq 3 niet het geval. De bekende sneltoetsen zijn verdwenen en het scherm oogt druk, rommelig en onoverzichtelijk. Het vraagt te veel aandacht en het systeem is behoorlijk talig, wat snelle bediening niet ten goede komt. Het linkerdeel van het scherm toont permanent de belangrijkste rij-informatie, zoals de snelheid, die je ook in het instrumentarium afleest. Dat instrumentarium is een plat schermpje van 9,9 inch en is niet standaard: in de basisversie ontbreekt het. Doordat de auto zonder instrumentarium is gehomologeerd, blijft ook bij de luxere versies het linkerdeel van het multimediascherm altijd ingericht voor rijgegevens, inclusief waarschuwingslampjes. De komst van Android Automotive brengt wel Google Maps en uitgebreide AI-spraakbediening met zich mee. In de Turkse uitvoering waarmee de eerste kennismaking plaatsvond, werkt die spraakbediening nog niet, net als ADAS-functies zoals rijbaanassistentie, parkeerhulp en de mogelijkheid om de auto de laatste vijftig meter zelfstandig achteruit te laten sturen.
De Ioniq 3 is, net als de Kia EV2, leverbaar met twee accuvarianten: een 42-kWh LFP-accu en een 61-kWh NMC-accu. Met de eerste komt de WLTP-actieradius op 344 kilometer, met de tweede op 497 kilometer. Dat zijn waarden die tot voor kort voorbehouden waren aan auto's uit twee segmenten hoger. Standaard laden aan de wisselstroompaal gaat met 11 kW; afhankelijk van de uitvoering kan de grote batterij optioneel 22 kW aan. Bij de snellader piekt de kleine LFP-accu op 119 kW, terwijl de grote NMC-accu niet boven de 110 kW uitkomt. Dat is niet bepaald grensverleggend. Hyundai levert de Ioniq 3 met een prettig rijdend onderstel, maar het infotainmentsysteem en de achterbank blijven de zwakke punten.